MULIH
“Bapak tak mulih yo.”
“Lho, mau ke mana, Pak?”
“Mulih. Wes wayahe.”
“Aku sendirian dong. Janganlah, Pak.”
“Yo kabeh kan nduwe
jatah waktune dhewe-dhewe. Tugas Bapak wes rampung.”
“Tapi aku takut. Aku takut sendirian.”
“Kowe iso. Tak kancani.”
“Yang tak jadikan pegangan terus siapa? Aku bisa berdiri
karena selalu ada Bapak di rumah.”
“Titip putu-putu, Ibu,
lan adimu yo. Kabeh dijaga sing apik. Kowe juga urip sing apik. Bojomu dijaga. Mutiara
de’e kuwi, sangat berharga.”
“…”
“A smooth sea never
made a skillful sailor. Pengalaman uripmu wes akeh goncangan. Sak iki kowe wes iso
ngadeg dhewe. Wes ya, tak pamit.”
“Salib, Pak. Makasi ya, Pak.”
“Ya, sing ngati-ati.”
Comments
Post a Comment